Poniżej znajdziecie Państwo krótkie streszczenia artykułów omawiających skuteczność metody Tomatisa w różnych zastosowaniach. Staram się na bieżąco studiować dostępną na świecie literaturę i sukcesywnie uzupełniam poniższy zbiór dzieląc się z Państwem ciekawymi doniesieniami. Zachęcam do lektury!


 

Opis przypadku dziecka z organicznym uszkodzeniem w obrębie ośrodkowego układu nerwowego leczonego metodą treningu słuchowego Tomatisa

Case study of a child with organic damage within the central nervous system treated with the Tomatis method

Izabela Przybek-Czuchrowska, Ewa Mojs, Ewelina Urna-Bzdęga

Zakład Psychologii Klinicznej, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Poradnia Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadą Słuchu w Poznaniu

Neuropsychiatria i Neuropsychologia 2015; 10, 1: 40–45

Mózgowe porażenie dziecięce to choroba obejmująca różnorodne zaburzenia ruchu i postawy, wynikające z trwałego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju. Ze względu na możliwości kompensacyjne mózgu przez usprawnianie można poprawić stan psychofizyczny niepełnosprawnego dziecka. Opieka nad chorym wymaga częstych hospitalizacji oraz wielu konsultacji neurologicznych, logopedycznych, fizjoterapeutycznych i terapeutycznych. Dobrze prowadzona rehabilitacja zwiększa szanse dziecka na względnie zrównoważony rozwój i kontakt z otoczeniem. Celem pracy są opis i analiza przypadku chłopca chorego na mózgowe porażenie dziecięce rehabilitowanego różnymi sposobami, dodatkowo poddanego treningowi stymulacji audio-psycho-lingwistycznej. Metoda Tomatisa polega na słuchaniu określonych dźwięków, muzyki przez specjalnie do tego stworzone urządzenie zwane elektronicznym uchem. Z przeprowadzonej analizy wynika, iż po zastosowaniu metody Tomatisa u dziecka nastąpiła istotna poprawa wybranych funkcji poznawczych, a stymulacja przy zastosowaniu dźwięków wpłynęła pozytywnie na czynność ośrodkowego układu nerwowego.

 


Rozpoznawanie i postępowanie w zaburzeniach przetwarzania słuchowego u dzieci

Diagnostics and therapy of auditory processing disorders in children

Andrzej Senderski

Ośrodek Audiologii, Foniatrii i Laryngologii, Instytut Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie

Otorynolaryngologia 2014, 13(2): 77-81

W pracy przedstawiono aktualne zasady diagnostyki i terapii zaburzeń przetwarzania słuchowego (Auditory Processing Disorders, APD). APD rozpoznaje się najczęściej u dzieci wchodzących w okres nauki szkolnej, gdy wzrastają wymagania stawiane narządowi słuchu. Dzieci z APD mają trudności z rozumieniem mowy w hałasie i/lub w pomieszczeniach o dużym pogłosie. Diagnoza APD może być postawiona przez lekarza audiologa, który w procesie diagnostycznym powinien ściśle współpracować z logopedą, pedagogiem i psychologiem by mieć pełny obraz kliniczny pacjenta. Najważniejsze z klinicznego punktu widzenia są behawioralne testy wyższych funkcji słuchowych oceniające: procesy uwagi i pamięci słuchowej oraz wymiany informacji słuchowej pomiędzy półkulami mózgu – liczbowy test rozdzielnouszny (dichotic digit test, DDT); procesy analizy czasowej i percepcji kolejności dźwięków – test wzorców częstotliwości (frequency pattern test, FPT) oraz test rozdzielczości czasowej (gaps in noise test, GIN); prawidłowe rozumienie mowy utrudnionej – test rozumienia mowy w szumie. Metody elektrofizjologiczne, takie jak późne słuchowe potencjały sensoryczne i poznawcze, są przydatne w przypadkach sprawiających trudności diagnostyczne. Postępowanie terapeutyczne w ośrodkowych zaburzeniach słuchu opiera się na treningu słuchowym w celu usprawnienia lokalizacji źródła dźwięku, rozumienia mowy w hałasie, różnicowania dźwięków, pamięci i uwagi słuchowej. Ważnym elementem terapii jest wykształcenie u uczniów odpowiednich technik kompensacyjnych. Dobre efekty przynosi poprawa stosunku sygnału do szumu poprzez używanie w szkole dedykowanych dla dzieci z APD osobistych systemów wspomagających słyszenie.

 



Badania D'Orthy'ego (Szpital Foch – Francja) i badania Klopfensteina (Szpital w Vesoul - Francja)

Badania d'Orthy'ego porównywały stan niepokoju 683 kobiet w ciąży, które otoczone były tradycyjną opieką przedporodową. 53 z nich odbyło ponadto krótkie seanse słuchowe TOMATISA. Rezultaty wskazują na spadek niepokoju u kobiet, które odbyły seanse słuchowe TOMATISA, podczas gdy w grupie kontrolnej stan zaniepokojenia wzrósł.
Inne badanie przeprowadzone na oddziale ginekologicznym szpitala w Vesoul na 170 ciężarnych kobietach, pozwoliło zaobserwować zmniejszenie długości czasu porodu o godzinę i osiem minut (z 3 godz. 30 min. do 2 godz. 22 min.)



Badania 1 i 2 Brickwall House Institute
(East Sussex, Anglia)


Brickwall przebadał 47 przypadków dzieci dyslektycznych mających problemy z czytaniem w wieku 4/5 lat. 24 z nich odbyło seanse słuchowe TOMATISA. Pozostałe 23 dzieci zostało wyznaczonych do grupy kontrolnej.

Badania kontrolne pokazały istotną różnicę, na korzyść grupy TOMATISA, w poprawie umiejętności czytania i wyrażania swoich myśli.



Badanie Wilsona (Szpital uniwersytecki w North Shore - Uniwersytet w Cornell, Nowy Jork)

Wilson przebadał 26 dzieci cierpiących na zaburzenia językowe. 18 dzieci odbyło sesje słuchowe TOMATISA, a 8 wyznaczono do grupy kontrolnej.

Dzieci, które przeszły treningi słuchowe osiągnęły lepsze wyniki w testach sprawdzających: komunikację, pamięć słuchową i zdolność do odtwarzania dźwięków.

Źródło: www.tomatis.com

film: Efekt 3D Tomatisa

© 2013 e-studio